Op een zwoele zomermiddag, aan het zwembad tijdens het Endless Summer event, ontmoeten we Floor, 81 jaar, maar springlevend en vol energie. Ze is een vrouw die symbool staat voor Endless Summer; licht, levendig en altijd in beweging. Ondanks Parkinson, ondanks de leeftijd, kiest ze elke dag opnieuw voor plezier, verbinding en avontuur.

Tijdens het gesprek wordt al snel duidelijk: Floor is niet iemand die zich laat leiden door beperkingen. Ze creëert haar eigen pad, haar eigen toeval, zoals ze dat zelf zo mooi zegt.

Worden wie je bent

De eerste vraag aan Floor luidt: Ben je de vrouw geworden die je wilde zijn?

“Ik heb altijd voor me gezien dat ik zou werken,” vertelt ze. “Maar dat ik dit werk zou doen, dat kon ik nooit van tevoren visualiseren, omdat ik het onderweg heb gecreëerd. Je maakt elke dag kleine keuzes: wat ga ik doen? En zo is mijn baan ontstaan, die ik ontzettend leuk heb gevonden.”

Tot haar 75e runde Floor haar eigen consultancybureau. Daarnaast ontwikkelde ze programma’s met veelzeggende titels als Worden wie je bent en Leven of geleefd worden. “Wat ik altijd lastig vond, was om steeds in verschillende rollen te zijn. Worden wie je bent betekent voor mij dat je zoveel mogelijk jezelf kunt zijn. Authentiek. En doen waarvan jij denkt dat het goed is.”

Een onverwachte sollicitatie in kaplaarzen

“Ik had één training gevolgd in win-win onderhandelen,” vertelt ze. “En mijn advocaat zei: ze zoeken iemand bij de Orde van Advocaten, ga daar eens kijken. Nou, ik woonde toen in Paterswolde, een eind bij Den Haag vandaan. Dus ik zei tegen mijn drie kinderen en de oppas: we gaan op avontuur. Ik stapte in de auto, in mijn nette pakje, maar met kaplaarzen eronder – want bij ons aan het zandpad kon je anders niet door de modder.” In Den Haag belde ze aan bij een deftig kantoor, met haar hele gezin achter zich. “Ze keken wat verbaasd: ‘Wat komen jullie doen?’ Ik zei: ‘Ik kom solliciteren.’”

Ze werd binnengelaten en kreeg een serieus gesprek, ondanks de onverwachte entree. “Ik zat daar, nog steeds met die kaplaarzen aan, en vertelde gewoon eerlijk wie ik was en wat ik kon. Later heb ik de opdracht gekregen, terwijl ik in concurrentie was met vijf grote kantoren. Achteraf denk ik dat het kwam doordat ik mezelf was – niet mooier of anders voorgedaan dan ik ben.” Het paste zo bij mij: gewoon doen, niet te veel nadenken, en vertrouwen dat het goed komt.”

Leven of geleefd worden

Diezelfde nuchtere blik gebruikte Floor ook in haar programma Leven of geleefd worden. Voor haar gaat dit over bewust kiezen: “Soms kies je voor een baan waar veel reizen bij hoort. Dan word je een beetje geleefd. Maar tegelijkertijd kies je wél voor iets wat je leuk vindt. Het is steeds die balans: waar investeer ik mijn energie in? En waar niet?” Ze benadrukt dat het niet zwart-wit is: soms hoort ‘geleefd worden’ er gewoon bij om te kunnen doen wat je wilt. “Je kiest voor het één, en accepteert dat het ander erbij komt. Het gaat erom dat je je eigen keuze herkent in wat je doet. Dán voelt het kloppend.”

Ook thuis paste ze dit principe toe. Met drie kinderen betekende het vaak improviseren. “Ik zorgde dat er altijd oppas was – geen oudere dames maar middelbare scholieren die bleven slapen. Ze kwamen graag terug, want mijn kinderen waren leuk. Zo kon ik mijn werk blijven doen en tegelijkertijd zorgen dat mijn kinderen in een warme omgeving opgroeiden.”

Voor Floor gaat Leven of geleefd worden dus niet om controle houden over alles, maar om de regie nemen waar het ertoe doet. Kiezen voor wat je voedt, en accepteren dat er soms ook stukken zijn die gewoon bij het pakket horen.